Siemens choć nie jako pierwszy, ale jeden z pierwszych postawił na dynamiczny rozwój techniki PLC. Początki zaczęły się już w 1958 roku kiedy to na rynek wyszedł Simatic G oparty o półprzewodniki germanowe. Kolejnymi były Simatic H oraz N które pojawiły się już w 1964 roku. W 1971 roku pojawiły się Simatic C1 i C2 oparte na układach scalonych oraz C3 w technice TTL. Wszystkie te sterowniki były na "sztywno" skonfigurowane, a jakakolwiek zmiana była kłopotliwa.
Przełom nastąpił w 1973 roku kiedy to wyszły pierwsze swobodnie konfigurowalne sterowniki PLC Siemens S3.
Kolejnymi już większości znanymi były sterowniki PLC Simatic S5. Pojawiły się one w 1979 roku i na długie lata zawładnęły przemysłem. Urządzenia miały już odseparowaną jednostkę centralną z kością pamięci, zasilacz oraz moduły wejść-wyjść. Programowane były w Step 5 (Siemens) lub S5 for Windows (IBH Softec). Z biegiem lat koniecznością stało się zastąpienie wysłużonej już serii S5 nową, doskonalszą rodziną S7. Sterowniki PLC Siemens z tej serii były podzielone na wersje S7-200 (programowane Step 7 MicroWin), S7-300 oraz S7-400 z oprogramowanie Step 7 lub S5/S7 for Windows. Urządzenia stały się bardzo popularne i rozbudowywane o moduły komunikacyjne (Profibus, Profinet) czy moduły specjalistyczne. W owym czasie pojawiły się również sterowniki LOGO! określane również jako przekaźniki programowalne. LOGO! obecne do dzisiejszego dnia miały wypełnić lukę i oferować programowalną logikę dla prostych maszyn czy urządzeń.
Z czasem pojawiły się również kompaktowe sterowniki plc S7-1200 oraz rozwinięte zostało środowisko TIA Potal.
Najnowszym dziełem firmy Siemens są sterowniki S7-1500 mające zastąpić udaną serię S7-300. Nową wersję dostały również sterowniki LOGO!
Nowe sterowniki LOGO! 8 wyposażone zostały w ethernet z Web serwerem, gniazdo SD czy wyświetlacz graficzny.